به گزارش گروه آنلاین روزنامه انجمن دیجیتال مارکتینگ؛ مرکز پژوهشهای اتاق ایران گزارشی با عنوان «روندهای تاثیرگذار بر کسبوکار در ۲۰۲۵؛ فناوری، تجارت، پایداری سیاست» منتشر کرد.
در بخشی از این گزارش آمده است: سال ۲۰۲۵ بهعنوان دوره تحول و عدم قطعیت قابلتوجه در بخشهای مختلف از جمله فناوری، تجارت، پایداری و ژئوپلیتیک معرفی شده است. کسبوکارها برای توسعه و موفقیت باید با این تحولات و تغییرات سریع سازگار شوند و از نوآوریهایی مانند هوش مصنوعی (AI) برای حفظ مزیت رقابتی و عبور از چالشها استفاده کنند.
هوش مصنوعی یک نیروی متحولکننده در ۲۰۲۵ است که انتظار میرود عملیات تجاری، تعاملات با مشتری و فرایندهای تصمیمگیری را تغییر دهد. فضای کسبوکار با اتکا بر ظهور هوش مصنوعی عامل، قادر به عملیات مستقل بوده و کارایی و اتوماسیون را افزایش میدهد، اما همچنین نگرانیهایی را در مورد استفاده و نظارت اخلاقی بر آن ایجاد میکند. فناوری بلاکچین برای رسیدگی به مباحث اعتماد و شفافیت مرتبط با هوش مصنوعی، تضمین امنیت و یکپارچگی دادهها بسیار مهم است.
انتظار میرود روابط تجاری و سیاستها در ۲۰۲۵ دستخوش تغییرات قابلتوجهی شود، از جمله اختلافات تجاری احتمالی و مذاکره مجدد در مورد توافقنامههای تجاری موجود؛ کسبوکارها باید زنجیرههای تأمین خود را تنوع دهند و راهبُردهای انعطافپذیری را برای کاهش تأثیر تعرفهها و موانع تجاری اتخاذ کنند.
پتانسیل افزایش تنشهای تجاری و اقدامات حمایتی یک نگرانی قابلتوجه است. شرکتها باید استفاده از تجزیهوتحلیل دادههای خرد و راهبُردهای تجاری منعطف و سازگار را برای مدیریت مؤثر تغییرات و اختلالات در اولویت قرار دهند. پایداری در سال ۲۰۲۵ فقط یک گزینه تفننی نیست، بلکه یک الزام تجاری است. از شرکتها انتظار میرود که تعهدات واضحی در قبال مسوولیتهای زیستمحیطی و اجتماعی نشان دهند در غیر این صورت از رقابت در بازار جهانی کنار خواهند رفت.
تأکید فزایندهای بر نیاز به اقدامات عملی و قابلاندازهگیری، در مقابل تعهدات ساده یا «سبزشویی» وجود دارد. شرکتها باید با نظارت بر زنجیرههای تأمین، استفاده از هوش مصنوعی برای حفظ انرژی و گزارش شفافتر در مورد اثرات زیستمحیطی و اجتماعی، به طور فعال به موضوع پایداری بپردازند.
پیشبینی میشود در ۲۰۲۵ تنشهای ژئوپلیتیک تشدید شود و بر روابط بینالمللی و عملیات تجاری تأثیر بگذارد. کسبوکارها باید برای افزایش بیثباتی آماده باشند و راهبُردهایی را برای مدیریت ریسکهای مرتبط با تعارضات، بیثباتی سیاسی و تحریمها اتخاذ کنند. شرکتها تشویق میشوند تا برنامههای جامع مدیریت ریسک، از جمله عوامل سیاسی و اقتصادی، و مشارکت در فعالیتهای مشترک برای تقویت انعطافپذیری خود ایجاد کنند.
